تبلیغات
ولایت

ولایت
تولیدملی حمایت ازکار وسرمایه ایرانی
 
لینک دوستان
لینک های ویژه
مذهبی

﴿ یا أَیهَا الَّذِینَ آَمَنُوا کونوا أَنصَارَ اللَّهِ کمَا قَال عِیسَى ابْنُ مَرْیمَ لِلْحَوَارِیینَ مَنْ أَنصَارِی إِلَى اللَّهِ قَالَ الْحَوَارِیونَ نَحْنُ أَنصَارُ اللَّهِ...

آه و افسوس! این امام حسین علیه­السلام است که در میان دشت، با تنی خسته و مجروح، بر پیکر خمیده­ی تیغِ جهادِ خود تکیه زده، رساترین فریاد تاریخ را سر داده و صدایش در آسمان­ها نیز جگرسوز و غم­بار گشته که:

«هَلْ مِنْ ناصِرٍ ینْصُرُنی؟»

نکند که مولا بی یاور شده؟! اگر چنین است، چه­طور این خیل ملائک در آسمان، گوش دل به فرمان آن بزرگوار سپرده­اند؟

یاور تو کیست جز خدا که بر گوش این نانجیبان، کلام حق می­خوانی؟ مگر عبدالله بن­حرّ نبود که یاری شما را رد کرد و تنها خواست اسبی برایتان به کمک بفرستد؟! حال آن که همگی محتاج و فقیرند و این شمایید دارندگان همه­ی ذخائر دارین. و تو ای محبوب خدا! حجت و حبیب خدایی که اگر اشارتی از تو باشد، زمین سراسر از ملائکی می­شود که جنگ در رکاب تو را آرزو و افتخاری بس عظیم­ می­پندارند.

حال این ملائک که آرزومندند و این عبدالله بن­حرّ که بر جان خود ترسیده.[1]

کاش بودیم! کاش بودیم آن زمان که تو تنهای تنها، در میان دشمنانی بودی که به تنهایی­ات می­خندیدند!

کاش بودیم و در زیر نگاه آسمانی تو، جانِ یک­باره که سهل است، جان هفتاد باره­ی­مان را فدای تو می­کردیم!

کاش بودیم و با یاریت می­خریدیم آن­چه را که دشمنانت فروختند!

و آن نبود؛ مگر سعادت و رستگاری[2]

و در زیر سایه­ی تو بودن،

به هم­راه خشنودی خدا و پیامبر صلی­الله­علیه­و­آله.

آری! فروختند و چه ارزان هم فروختند! یکی به بهای ملک ری و دیگری برای کیسه­ای گندم!!

کاش آنان که شمشیر کینه­ی پدرت[3] را به روی تو و فرزندانت کشیدند، قدر نعمت یاری تو را می­دانستند!    

 کاش این تنها آرزو نبود و می­توانستیم در یاری تو دستانت را به دست گیریم و خدا را خشنود کنیم!

می­دانی ای حجت خدا! خدا تو را و یاری ات را بسیار دوست می­دارد؛ چرا که یاری برگزیدگان درگاهش را یاری خود دانسته است[4] و به یاورانشان، بشارت های نیک داده.

مولای من! کربلا غمی شد جاودان و آرزوی یاری تو، رؤیایی بی­کران؛

لیک ما ناتوانان، مهدی علیه­السلام را نیز فراموش کرده­ایم.

 مگر امام زمان ما نشانی از غربت جدّ مظلومش ندارد؟! آیا دشمنانش کم­اند؟!

 

آیا کسی هست که هر روز حتی به قدر ساعتی به یاد غربت او آشفته گردد و اشک غم بریزد؟[5]

غیبت دردناک است. بنشینی و ببینی مادرت را چگونه شهید کرده­اند؛

پدرت چه­طور شهید محراب شده؛ نیاکانت چگونه بر دشت­ها، در خون تپیده­اند؛ این ها همه سخت است.

چشمانمان را بگشاییم. زمین که هیچ­گاه از حجت خدا خالی نمی­شود.

اگر قصد یاری مولایمان حسین علیه­السلام را داریم، اکنون فرزند او حضرت مهدی علیه­السلام زنده است؛

فرزند آخرین ِحسین علیه­السلام.

همان که هر روز، اشک به چشم دارد و برای من و تو  به درگاه خدا استغفار می­کند.[6]

پس حواریان[7] مهدی کجایند؟ یاوران مهدی به سوی خدا، همانان­اند که دوست دارند خدا را یاری کنند.

و خداوند خود آموخته است که چگونه می­توان او را یاری کرد:

﴿ ای کسانی که ایمان آورده­اید! یاوران خدا باشید؛ همان گونه که عیسی بن مریم حواریان را گفت: کیان­اند یاوران من به سوی خدا؟ ﴾[8]

پس اگر کسی می­خواهد خدا را یاری کند، باید امروز حجت خدا را یاری کند.

 هر چند عاشورا تنها یک روز بود و هیچ روزی به مانند عاشورا و هیچ زمینی همتای کربلا نیست؛[9]

اما یاری امامِ زمان، امروز هم ممکن است و راه بر این توفیقِ بزرگ بسته نیست.

دشمنان همه صف به صف، کمر به خیانت و ظلم به حضرت مهدی علیه­السلام و دین او بسته اند و این ماییم که دست یاری خدای بی نیاز و حجت او پیش رویمان قرار گرفته است.

بشتابیم که بهشت را ارزان می­فروشند.

نکند که آن را ارزان بفروشیم!...



[1]. مسند الامام الحسین علیه­السلام1: 46.

[2].«فیالیتنی كنتُ معكم فافوز فوزاً عظیماً»:« پس ای كاش با شما می بودم و با شما به رستگاری می رسیدم»؛ مفاتیح الجنان، زیارت مطلقه­ی امام حسین علیه السلام.

[3]. شرح احقاق الحق آیت الله مرعشی نجفی 11: 647.

[4]. برگرفته از آیه­ی آخر سوره­ی صف.

[5]. در فرازی از دعای ندبه می خوانیم: بر من سنگین است كه من بر تو بگریم، در حالی كه دیگران تو را رها كرده­اند (واصلاً به یاد تو نیستند.) 

[6]. سید بن طاووس، صدای امام عصر علیه السلام را شنیده اند كه سحرگاهی در سرداب مقدس در حال استغفار برای شیعیان خود بوده اند؛ بحارالانوار53: 303.

[7] . حواریان، دوازده نفر از یاران و مقربین خاص حضرت عیسی علیه السلام بوده­اند.

[8] . خداوند، بارها در قرآن، ما را خوانده تا او را یاری كنیم: ﴿ اِنْ تَنْصُرُوا اللهَ یَنْصُرْكُمْ... ﴾؛ محمد(47): 7. همه می دانیم كه خدا بی نیاز است و به خودی ِ خود حاجتی ندارد كه ما به او یاری رسانیم؛ پس معنی یاری خدا چیست؟ آیه­ی 14 سوره­ی صف مفهوم یاری خدا را روشن می سازد: ﴿ ای كسانی كه ایمان آورده­اید! یاوران خدا باشید، همان گونه كه عیسی بن مریم به حواریان گفت: چه كسان اند یاوران من به سوی خدا؟ حواریان گفتند: ماییم یاوران خدا...﴾ این آیه نشان می دهد كه حواریان قصد یاری خدا كردند و این كار را از طریق یاریِ حجّت زمان خود- حضرت عیسی علیه السلام- انجام دادند. خدا در این آیه ما را هم موظف كرده كه همانند حواریان او را یاری كنیم؛ یعنی با یاری امام زمان خود؛ برگرفته از كتاب بیایید او را یاری كنیم: 134.

[9] . از امیرمؤمنان علیه السلام روایت شده كه: «انا اهل بیتٍ لا یقاس بنا احدٌ »:« ما اهل بیتی هستیم كه هیچ كس با ما قابل قیاس نیست.» بنابراین باید شدیداً پرهیز كنیم از این كه خود را با ائمّه­ی معصومین علیهم السلام و آن چه منسوب به آن بزرگواران است مقایسه كنیم. این جمله مشهور شده كه «كل یوم عاشورا و كل ارضٍ كربلا»:« هر روز عاشورا و هر زمینی كربلاست.» حال آن كه این جمله اصلاً مدرك روایی معتبر ندارد و شاید از ساخته­های زیدیّه باشد. بر خلاف آن، در روایت آمده كه روزی امام حسین علیه السلام به نزد امام حسن علیه السلام آمدند. هنگامی كه آن حضرت نظر به امام حسن علیه السلام نمودند، شروع به گریه كردند. امام حسن علیه السلام فرمودند: چه چیز تو را به گریه وا داشت؟ فرمودند: به خاطر رفتاری كه با تو می كنند، می گریم؛ پس امام حسن علیه السلام فرمودند:«...لا یوم كیومك یا ابا عبدالله»:« هیچ روزی همانند روز (شهادت) تو نیست.»




[ 1391/07/9 ] [ 09:59 ق.ظ ] [ عمار ] [ نظرات ]
Weblog Themes By WeblogSkin :.
درباره وبلاگ


خدمت به یگانه منجی عالم بشریت

آمار سایت
آخرین بروز رسانی :
جهت دوستی





Powered by WebGozar